terug naar PranaPlanet

Nieuwsbrief 2002

Dit jaar is voor de mensen in Ladakh slecht verlopen. Er dreigde een oorlog tussen India en Pakistan. Deze oorlogsdreiging had tot gevolg dat veel regeringen een negatief reisadvies uitgaven en weinig toeristen Ladakh bezochten. De toch al arme bevolking miste zo inkomsten.

Stichting PranaPlanet kon dit jaar helaas bijna geen goederen naar Ladakh vervoeren omdat er ook geen reisgroep naar Ladakh mocht. In september is er toch besloten door PranaPlanet om naar Ladakh te gaan. Op de eerste plaats omdat het rustiger tussen India en Pakistan was en op de tweede plaats vanwege een gift voor een vliegticket naar Leh. Zo heeft PranaPlanet geld meegenomen naar Ladakh voor haar projecten.

De Tibetaanse vluchtelingenkampen

De stichting BHA heeft geld ontvangen om hun vorig jaar gestarte activiteiten uit te breiden en o.a. financiële hulp te geven voor enkele maanden aan een aantal ouderen die in de Tibetaanse vluchtelingenkampen wonen. De meeste ouderen die door BHA gesteund worden, hebben geen kinderen (meer) of zijn ongetrouwd en ontvangen daardoor nagenoeg geen hulp.

Sommige ouderen wonen al 30 jaar in een kamp en hebben net als elke Tibetaan geen officiële status. Dit laatste is een keus van de Tibetaanse regering in ballingschap omdat die hopen op een terugkeer naar Tibet. BHA, waarvan de bestuursleden ook in de kampen wonen, hebben contact met alle kamp oudsten en hopen met onze hulp de nood wat te verminderen. De temperatuur daalt in de winter tot -35° en kleding en voeding zijn de belangrijkste materiële behoeften.

Naast hulp aan ouderen heeft BHA ook veel aanvragen van Tibetaanse studenten, die een sponsor zoeken voor hun studie. PranaPlanet heeft een lijst van mensen die gesponsord zouden willen worden. Degene, die iemand wil ondersteunen, kan met ons contact opnemen. Verder heeft BHA een studieprogramma voor Tibetanen om in de winter als de scholen voor 3 maanden sluiten, bijles te krijgen. Dit is voor de studenten, die geen geld hebben om een winterstudie te bekostigen.

Het Tibetaanse kamp 4
Het Tibetaanse kamp 4, dat vlak bij Choglamsar ligt, is geholpen om zelf een sport veld aan te leggen. Kamp 4 heeft een enthousiast basketballteam, dat zonder eigen veld, slecht schoeisel, en bij elkaar geraapte sportkleding toch kampioen is geworden. De inwoners van kamp 4 hebben zelf het terrein geëgaliseerd en laten er een teerlaag op leggen. De palen worden gemaakt door de werkplaats van het SOS kinderdorp. Dit sportveldje dat een centrale ontmoetingsplaats kan worden, krijgt zo meer functies.

Drie scholen hebben schoolartikelen gehad, die uitgedeeld werden onder de studenten, o.a. aan een school in een bergdorp richting Tso Moriri. Ook is er een pakket met allerlei tekenspullen, schriften, pennen, kleurpotloden e.d. naar Srinagar, hoofdstad van Kashmir, meegegeven. Onlangs kregen wij bericht van deze school met de mededeling dat alles uitgedeeld was op de school met veel weeskinderen, dit als gevolg van de Kashmir problemen. Zij zijn erg in hun nopjes, zeker omdat er geen enkele Westerse organisatie was die hen tot dusverre heeft geholpen.

Een Tibetaanse familie is via een privéactie gesponsord.

De scholen

PranaPlanet heeft de Riglam school bij Choglamsar gesponsord. Deze school, die dreigde te verdwijnen, is door de monnik Thupstan Wangchuk van de ondergang gered. Hij heeft een nieuwe school gebouwd en inmiddels zitten 90 kinderen op deze gloednieuwe privéschool. De staatsscholen hebben in India een slechte naam. De leraren wisselen om de twee jaar van plaats. Zo is het mogelijk om in Ladakh een Kashmiri hoofd van de school te hebben die geen Ladakhi spreekt, en net als vele anderen niet gemotiveerd is om les te geven. Dit blijkt wel uit de cijfers van geslaagden want dat is op staatsscholen maar 10%! De privéscholen werken met laagbetaalde leraren. Deze zijn  zeer gemotiveerd want ze blijven in hun eigen streek werken en met dezelfde leerlingen.

Zo is ook de KUNFAN school geholpen die onlangs van de regering een stuk terrein heeft gekregen maar geen financiële middelen heeft om te starten.

Achtergrond KUNFAN school.
De oude school ligt in Skalzangling bij Leh. Ze startten in 1995 met 35 studenten en twee leraren. Nu hebben ze 115 leerlingen en 8 leraren en ondanks de lage bijdrage van de ouders hopen ze toch eens de nieuwe school te bouwen.

Aan de school in Alchi is een bedrag gegeven om een winterlokaal te bouwen. Dat is een geïsoleerde ruimte voorzien van veel hout en veel ramen, die op de zonzijde uitkijken. De scholieren kunnen zo in de koude maanden voor de wintervakantie onderwijs blijven volgen. Verder is er nog geen enkel schoollokaal voorzien van een kachel. Op de grond zitten in de kou bevordert de concentratie niet en doet de gezondheid geen goed. Deze ruimte zal ook gebruikt worden door de bewoners van Alchi bij speciale gelegenheden.

De Lamdon privé school is financieel geholpen door een persoonlijke actie uit Nederland. De school is hard toe aan een slaapzaal voor de scholieren en kon hierdoor weer een deel hiervan realiseren.

De Ladakh Nuns Association

De Ladakh Nuns Association wordt door PranaPlanet ondersteund om hun project ‘studie en gezondheidsprogramma voor vrouwen‘ te starten. Dr. Tsering Palmo, een Tibetaanse arts en de meest invloedrijke boeddhistische non in Ladakh, maakte als hoofd van de L.N.A. (Ladakh Nuns Association) duidelijk dat er in Ladakh veel hulp nodig is voor de vrouwen. Ze heeft een project samengesteld om vrouwen van het platteland te helpen om de Ladakhi taal te leren schrijven en te lezen zodat ze hun eigen kinderen kunnen helpen met studie en hun brieven kunnen lezen als ze buiten de dorpen gaan studeren.

Een ander project is om de plattelands vrouwen te onderwijzen omtrent hygiëne en gezondheid. Voor de komende zomer is er ook een project om vrouwen met hun kinderen samen les te geven omtrent studie, taalontwikkeling en spel. Ook wil dr. Palmo voor de nonnen die studeren, training geven in computerlessen, assertiviteits trainingen, en andere belangrijke trainingen.

Achtergrond LNA
Er zijn nu meer dan 900 nonnen in Ladakh waarvan er veel bij hun familie moeten blijven wonen, daar er van de 27 nonnenkloosters slechts 10 functioneren. De rest is hoognodig aan reparatie toe. Sommige nonnen hebben ondanks dat ze al jaren non zijn, geen Dharma studie kunnen volgen.

terug naar PranaPlanet